Kategorie: Wszystkie | ...Stosiki | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | R | S | T | U | V | W | Z | Ć
RSS
czwartek, 02 lutego 2012
Gracze

Karina Obara

W.A.B - Warszawa 2010

Mroczna Seria

316 stron

Opis: "Cezary i Michał to nastolatkowie z dwustutysięcznego miasta. Namiętnie grają w gry komputerowe. Michał wychowywany jest przez matkę prostytutkę i ich relacje są bardzo trudne; Cezary pochodzi z typowej mieszczańskiej rodziny, w której rodzice starają się przekazać dzieciom najważniejsze wartości, tłumaczą, czym jest dobro i zło. Pewnego dnia w głowach Cezarego i Michała rodzi się szalona myśl, by wcielić w życie motywy z ulubionej gry - Misji. Chłopcy zamierzają dokonać brutalnego morderstwa - wierzą, że jeśli rozprawią się z "ludzkimi śmieciami", świat zmieni swe oblicze. Ich zamiary przypadkiem odkrywa lokalna dziennikarka Sabina Krop. Sabina, samotna i nieszczęśliwa, jest uzależniona od przesiadywania wieczorami na czatach internetowych, co stanowi dla niej sposób na odreagowanie stresującej pracy. Czy zdoła zapobiec tragedii, która może rozegrać się tuż obok? Sabina próbuje przeszkodzić "graczom", a jej walka doprowadzi do zaskakującego odkrycia.

Gracze to powieść o szaleństwie nastolatków; napisałam ją takim językiem, by to szaleństwo zobrazować. Pisałam tę książkę jednym tchem, jakbym chciała przeżyć w literaturze coś, co każdemu z nas, rodziców, mogłoby się przytrafić. W ten sposób czułam, że mierzę się z lękiem, przeżywam go, trawię, nasiąkam nim do tego stopnia, że się nim staję, aż w końcu wychodzę poza niego i przestaję go odczuwać. I znów mogę kochać swoje dzieci z wiarą, że moja miłość je ocali - choć jest to rzecz, której my, rodzice, możemy być najmniej pewni, wiedząc, że w wirtualnym świecie, w którym nasze dzieci spędzają coraz więcej czasu, pewne jest tylko to, że ten świat je podnieca."

Dla mnie: 7/10

Gracze

20:37, anjaak_net , O
Link Komentarze (1) »
środa, 10 sierpnia 2011
Miłość na marginesie

Yoko Ogawa

WAB - Warszawa 2011

Seria z Miotłą

204 strony

Opis: "Ma 24 lata. Pewnego dnia zostawił ją mąż. Dzień później zaczęła się choroba. Głuchota czuciowo-nerwowa. Uszy źle oceniały głośność dźwięków. Każdy szmer był niczym grom podczas burzy. Nieustannie słyszała grę na flecie albo na skrzypcach. Mimo leczenia dolegliwości nawracały.
Podczas wywiadu dla redakcji czasopisma medycznego poznała Y – stenografa. Zwróciła uwagę na jego palce. Zafascynowały ją. Pracowały niczym najsprawniejszy mechanizm.
Zaczęli się spotykać. Zanurzyli się w jej przeszłość, by odnaleźć źródło choroby. Stenografia stała się zapisem straty, terapią pamięci. A na marginesie zanotowanych kartek narodziło się uczucie. Otulone w szept, rozpisane między dźwiękami.
Czy razem uda im się przebrnąć przez labirynt wspomnień? Czy Y wystarczy kartek na zapisanie jej historii? Czy pamięć jej nie oszuka – jak uszy?
Ogawa pisze niezwykle elegancko i subtelnie. W przenikliwy i niepokojący sposób analizuje działanie ludzkiej psychiki." (Empik.com)

Po przeczytaniu książki "Sztuka prostoty", jestem cały sercem za Japonią, jej kulturą i filozofią. Chłonę takie książki, chociaż ten świat jest dla mnie wielką tajemnicą. Do tego moja ukochana seria z miotłą, więc jak najbardziej polecam.

Dla mnie: 9/10

miłość na marginesie

13:18, anjaak_net , O
Link Dodaj komentarz »
sobota, 30 kwietnia 2011
Kogo kocham kogo lubię

Robert Ostaszewski, Marta Mizuro

Wydawnictwo W.A.B - 2010

Mroczna Seria

Opis: "Mamy wspólne dzieło Marty Mizuro i Roberta Ostaszewskiego, krytyków literackich, którym tajniki powieści kryminalnych nie są obce. Nic zatem dziwnego, że Mizuro  z rozbrajającą szczerością wyznała: od początku wiedziałam, kto zabił, a Ostaszewski puścił do czytelnika oko z kart powieści jako Robert Ostaszewski - funkcjonariusz obyczajówki. A wszystko to zostało oryginalnie podlane lokalnym, smakowitym krakowskim sosem.
Byli już w powieściach kryminalnych policjanci różni. Jednak taki okaz trafia się po raz pierwszy. Nadkomisarz Jan Gajewski - mistrz kuchni i dobrego smaku - bacznie śledzi nowinki ze świata mody, co oczywiście nie znaczy, że stać go na zmyślne cudeńka haute couture. Dwumetrowy, dobrze zbudowany, potulnie znosi zarządzenia swej filigranowej żony i coraz mniej panuje nad swoimi pociechami. Przede wszystkim jednak jest świetnym gliną, któremu przyszło - ach, za jakie grzechy - pracować w zespole z rozśpiewanym i niestroniącym od alkoholu podkomisarzem Sroką oraz przystojną Beatką... I jakby tego było mało, ktoś zabija samotnego informatyka, wredną polonistkę dusi jej warkoczem i śmiertelnie poi drobnego pijaczka. Przy każdej z ofiar zabójca zostawia nietypową wizytówkę: pachnącą chusteczkę ze starannie wyhaftowanym napisem. Kto jeszcze zginie w Krakowie? Wiele wskazuje, że to wcale nie koniec...
Kogo kocham, kogo lubię to kryminał językowo soczysty, zaludniony nietuzinkowymi postaciami, przesycony wszelkimi odmianami komizmu, a co bardziej dociekliwego czytelnika prowokujący intertekstualnymi tropami." (Empik.com)

Świetnia napisana książka, podobały mi się odniesienia do wpółczesnej kultury i języka. Rozczarował mnie jedynie wynik śledztwa - spodziewałam się jakiegoś zwrotu akcji.

Dla mnie: 9/10

Kogo kocham kogo lubię

22:31, anjaak_net , O
Link Dodaj komentarz »
środa, 03 listopada 2010
Mała Ikar

Helen Oyeyemi

Wydawnictwo W.A.B - Warszawa 2007

seria z miotłą

355 stron

Opis: "Mała Ikar to historia ośmioletniej Jessamy Harrison - pół Nigeryjki, pół Angielki. Jess nie ma przyjaciół, jest nad wiek dojrzała, a najlepiej się czuje, siedząc w szafie, pisząc haiku albo czytając Szekspira. Czasami jednak, kiedy świat ją przerasta, broni się przed nim krzykiem. Zmartwieni rodzice wywożą ją z Anglii do Nigerii - ojczyzny matki. Tam dziewczynka spotyka tajemniczą TillyTilly - swoją rówieśniczkę, która wie o niej wszystko i jest niewidoczna dla innych. Kiedy rodzice zabierają Jess z powrotem do domu, Tilly również pojawia się w Londynie. W Anglii przyjaciółka przestaje być jednak miłą towarzyszką zabaw. Odkrywa przed Jess przerażający sekret, ujawnia swoje okrutne zdolności magiczne. Mała Ikar jest liryczną, a jednocześnie mroczną i wstrząsającą opowieścią o bliźniaczych duszach, lękach i demonach, o smutnej i bolesnej samotności dziecka dorastającego między kulturami." (Merlin.pl)

Trochę pokręcona, trochę czarodziejska książka. Momentami byłam pełna obaw czy ta historia dobrze się skończy.

"Kto się modli, ten zostaje wysłuchany, jeśli nie przez Boga, to przez siebie samego. Modląc się, mówisz sobie, czego naprawdę chcesz, czego naprawdę potrzebujesz. A kiedy już to wiesz, możesz tylko dążyć do celu". (s. 337)

Dla mnie: 7/10

mała ikar

11:40, anjaak_net , O
Link Komentarze (1) »
piątek, 08 stycznia 2010
Rauska

Teresa Oleś-Owczarkowa

Wydawnicto Literackie - Kraków 2009

Liczba stron: 272

Opis: "Druga wojna światowa: polska rodzina - matka, ojciec i troje dzieci zostają zesłani na przymusowe roboty do Niemiec. Trafiają do gospodarstwa w miejscowości Rauska w Sudetach. To tutaj główna bohaterka książki, jedenastoletnia Alusia, dojrzewa i poznaje życie. Dla niej – inaczej niż dla jej rodziców – pobyt w Niemczech nie jest wygnaniem, lecz przygodą i okazją do poznania zupełnie nowego świata. Powieść, oparta na autentycznych losach matki autorki, ukazuje oblicze wojny inne niż dotychczas spotykane w polskiej prozie. To ciekawa i dająca dużo do myślenia książka o ludziach – bez narodowościowych uprzedzeń, podziału na wrogów i przyjaciół, bez wydawania wyroków o winie.

Teresa Oleś-Owczarkowa, ur. 1948 r., jest psychologiem, mieszka w Krakowie. Drukowała w prasie wiersze i fragmenty prozy („Źródło”, „Gość Niedzielny” i „Lamelli”). Rauska to jej pierwsza książka". (Wydawnictwo Literackie)

Bardzo ciekawy temat - losy rodziny Polaków, która w czasie wojny została wywieziona do Niemiec, do pracy w gospodarstwie rolnym. Historia opowiedziana jest przez małą - 10 letnią dziewczynkę, dla której wyjazd jest wielką przygodą. Wszyscy oprócz niej tęsknią za domem. Dziewczynka dorasta, zakochuje się w niemieckim chłopcu, a wtedy wojna się kończy. Cała rodzina wraca do Polski... Polecam.

Dla mnie: 10/10

Rauska

10:31, anjaak_net , O
Link Komentarze (2) »
czwartek, 27 sierpnia 2009
Divisadero

Michael Ondaatje

Świat Książki - Warszawa 2009

Liczba stron: 272

Opis: "Autor „Angielskiego pacjenta” o ciągłym poszukiwaniu bliskości
Anna i Claire mają tylko ojca. Wychowują się na farmie w Kalifornii razem z pomagającym w gospodarstwie Coopem. Sielska młodość kończy się, gdy wychodzi na jaw, że Anna jest jego kochanką. Chłopak musi uciekać, dziewczyna znika, jej siostra z poczuciem zdrady wyprowadza się. W związkach, których poszukują w dorosłym życiu, zawsze już będą odtwarzać łączącą ich niegdyś więź. Czy jeszcze się spotkają...?
Piękna, niespieszna proza, pełna tłumionych emocji, niedokończonych gestów i refleksji o ludzkiej naturze. Jak wielki wpływ mają na nasze losy dzieciństwo i młodość? Co zależy od naszego charakteru, a co od doświadczenia?" (Świat Książki)

Zupełnie nie w moim stylu.

Dla mnie: 6/10

Divisadero

Tagi: obyczajowa
16:40, anjaak_net , O
Link Dodaj komentarz »
środa, 17 czerwca 2009
Proszę się nie rozłączać

Irena Obermannova

Wydawnictwo Literackie - Kraków 2007

Liczba stron: 252

literatura czeska

"Dwie rozwódki i stary kawaler,
czyli jak zrobić biznes, zakładając sekstelefon.

O kobietach, dla kobiet i przez stuprocentową kobietę lekko i dowcipnie napisana, przezabawna powieść obyczajowa z dużą dawką erotyki i magiczną Pragą w tle. Irena Obermannova, nazywana czeską Katarzyną Grocholą, udowadnia, że supermenki znowu górą!

Praga, 2005 rok. Dwie koleżanki, kobiety „po przejściach” usiłują na nowo ułożyć sobie życie. Postanawiają wspólnie zamieszkać. Ich towarzyszem stanie się dawny kolega z liceum – stary kawaler. Zdesperowane kiepską sytuacją finansową, zakładają „erotyczny telefon zaufania”… To początek ich nieprawdopodobnie zwariowanych perypetii zawodowych i „sercowych”.

Irena Obermannova (ur.1962 r.) – bestsellerowa czeska pisarka, zakwalifikowana do nurtu tzw. literatury kobiecej. Jej powieści przetłumaczono na kilka języków, a na podstawie jednej z nich (Dziennik szalonej mężatki, wyd. pol. 2002 r.) nakręcono film. W 2006 r. nakładem Wydawnictwa Literackiego ukazał Poradnik dla niegrzecznych kobiet (tłum. Jan Stachowski).

Książka nominowana do Literackiej Nagrody Europy Środkowej ANGELUS". (Wydawnictwo Literackie)

Dla mnie: 3/10 - takie sobie

Proszę się nie rozłączać

21:52, anjaak_net , O
Link Komentarze (1) »
środa, 13 maja 2009
Najlepsze dla mężczyzny

John O'Farrell

Wydawnictwo Sonia Draga - Katowice 2007

Ilość stron: 265

Dla mnie: 8/10

Najlepsze dla mężczyzny
Tagi: kobieca
22:44, anjaak_net , O
Link Dodaj komentarz »
| < Grudzień 2017 > |
Pn Wt Śr Cz Pt So N
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31
Zakładki:
Aktualnie czytam:
Przeczytane
W sieci:
Zaułek książkowy:
Książki i Komiksy
program do Allegro eBay